Brain Tricks: Brain Games

ანალიზის ავტორი: AppCompare

მე Brain Tricks: Brain Games-ს იმ შემთხვევისთვის ვხედავ, როცა რამდენიმე თავისუფალი წუთი მაქვს და მინდა არა ფაქტების გამოცნობა, არამედ ეკრანის ყურადღებით წაკითხვა. ეს მოკლე თავსატეხების თამაშია: სცენას უყურებ, პირველ ვარაუდს ამოწმებ და ხშირად ხვდები, რომ პასუხი იმ დეტალში იყო, რომელსაც თავიდან მნიშვნელობა არ მიანიჭე. მისი მთავარი ხიბლი სწორედ ამ პატარა „ახლა მივხვდი“ მომენტებშია, თუმცა ყველა გამოცანა ერთნაირად სამართლიანი ან თანაბრად საინტერესო არ არის.

თამაში Puzzle Go-ს შექმნილია, Android-ზე უფასოდ იტვირთება და ტრივიის ჟანრს მიეკუთვნება, თუმცა ჩვეულებრივი კითხვებისა და პასუხების ქვიზს არ ჰგავს. მისი ასაკობრივი ნიშანი 3+ არის, ამიტომ წარმოდგენა და მოქმედებები მსუბუქია, მაგრამ პატარა ასაკის მოთამაშეს ზოგჯერ უფროსის მინიშნება დასჭირდება. თამაშს მილიონზე მეტი ინსტალაცია და 4,7-იანი საშუალო შეფასება აქვს; ეს პოპულარობაზე მიანიშნებს, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ისაა, რამდენად უხდება მისი მოკლე ფორმატი ყოველდღიურ შესვენებას.

სწრაფი გამოცანები, რომლებსაც ყურადღება სჭირდება

ჩემი გამოცდილებით, ეს თამაში ყველაზე კარგად მუშაობს მაშინ, როცა მისგან დიდ თავგადასავალს არ ველოდები. რამდენიმე წუთში შეიძლება ერთი ამოცანა ვცადო, ცოტა ხნით შევწყვიტო და მოგვიანებით დავუბრუნდე. ამ მხრივ ის ტელეფონისთვის მოსახერხებელია: არ გთხოვს, გრძელი ისტორია დაიმახსოვრო ან ერთ სესიაში კონკრეტულ მიზანს მიაღწიო.

მისი ამოცანები ხშირად მარტივ სცენებსა და მკაფიო ობიექტებს ეყრდნობა, მაგრამ სწორი პასუხი ყოველთვის პირველივე შეხედვით არ ჩანს. სწორედ ამ კონტრასტს ვაფასებ: გარეგნულად ყველაფერი მარტივია, ფიქრი კი ზოგჯერ ჩვეულებრივი ინტუიციის გადახედვას მოითხოვს. თამაში არ ცდილობს რთული წესების ახსნას; გამოწვევა იმაშია, რომ შეამჩნიო, რომელ დეტალს უყურებ არასწორი ვარაუდით.

ეს მიდგომა ტრადიციული ტრივიისგანაც განასხვავებს. ჩვეულებრივ ქვიზში წარმატება ხშირად ცოდნის გახსენებაზეა დამოკიდებული, აქ კი უფრო მნიშვნელოვანია დაკვირვება და სცენის სხვაგვარად გააზრება. თუ ზოგადი ცოდნის კითხვები გიყვარს, მაგრამ ვიზუალური ხრიკები არ გიზიდავს, ჩვეულებრივი ვიქტორინა შეიძლება უკეთ მოგერგოს. ხოლო თუ პასუხის პოვნა ეკრანზე დამალული მინიშნების აღმოჩენით უფრო გსიამოვნებს, ეს ფორმატი უფრო საინტერესო იქნება.

როგორ ქმნის თამაში საკუთარ პატარა სამყაროს

აქ არ უნდა ელოდო დიდ სიუჟეტურ სამყაროს, პერსონაჟების განვითარებას ან რთულ ფანტასტიკურ გარემოს. Brain Tricks-ის „სამყარო“ უფრო ეკრანის ენით იქმნება: მარტივი ვიზუალური სცენები, მკაფიო ობიექტები და ისეთი განლაგება, რომელიც მოთამაშეს აიძულებს, ჩვეულებრივი ლოგიკის მიღმა გაიხედოს. ეს მინიმალისტური მიდგომა მექანიკას ემსახურება, რადგან ზედმეტი დეკორაცია ყურადღებას არ გიფანტავს.

არტდიზაინის მთავარი ძალა სწორედ ფუნქციურობაშია. საგნები და მოქმედების ადგილები ისეა წარმოდგენილი, რომ სწრაფად მიხვდე, რა შეიძლება იყოს მნიშვნელოვანი. თუმცა ამ სიმარტივეს მეორე მხარეც აქვს: როცა რამდენიმე ეტაპს ზედიზედ გაივლი, ვიზუალური მრავალფეროვნების ნაკლებობა შეიძლება იგრძნო. თამაში არ ცდილობს, ყოველი ახალი ამოცანა ახალი სამყაროს გახსნად წარმოაჩინოს; ის უფრო ერთი იდეის გარშემო აგებულ მოკლე გამოცდებს გაძლევს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

მე განსაკუთრებით მომწონს ის, რომ ვიზუალური ენა მოთამაშეს პირდაპირ არ ეუბნება, სად არის პასუხი. ზოგჯერ ეკრანის ობიექტი უბრალოდ დეკორაციად გეჩვენება, შემდეგ კი ხვდები, რომ სწორედ მასზე დაკვირვება იყო საჭირო. ეს ქმნის სასიამოვნო პატარა მოტყუების ეფექტს, მაგრამ არა უსამართლო ფორმით. კარგი თავსატეხის შემთხვევაში, პასუხის ნახვის შემდეგ უკან იხედები და ფიქრობ: „ეს დეტალი თავიდანვე აქ იყო.“

ამ სტილის თამაშში მნიშვნელოვანია, რომ გამოსახულება არ იყოს გადატვირთული. Brain Tricks ამ მხრივ უფრო პრაქტიკულია, ვიდრე სანახაობრივი. თუ თქვენთვის თავსატეხის ღირებულება ფერად ანიმაციებში, დიდი რუკების შესწავლასა და პერსონაჟების ისტორიებშია, აქ შეიძლება ცოტა ცარიელი სივრცე იგრძნოთ. მაგრამ თუ გინდათ, რომ ვიზუალმა ამოცანის წაკითხვაში დაგეხმაროთ და არა თავად გახდეს მთავარი სანახაობა, ეს გადაწყვეტილება გამართლებულია.

სურათის წაკითხვის პატარა ხრიკი

ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე სასარგებლო მიდგომა ასეთია: პირველივე წამს პასუხის ძებნას ნუ დაიწყებ. ჯერ მთელ ეკრანს შეხედე, შემდეგ კი ცალკე შეამოწმე ტექსტი, ობიექტები და ის ადგილები, რომლებიც თითქოს არაფერს აკეთებს. ამ თამაშში ყურადღების გადატანა ხშირად უფრო ეფექტურია, ვიდრე სწრაფი დაჭერა. თუ ერთსა და იმავე ადგილას რამდენჯერმე აკლიკებ, მაგრამ შედეგი არ ჩანს, პრობლემა შეიძლება თითში კი არა, დაკვირვების წესში იყოს.

ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მაშინ, როცა თამაში ბავშვს ან ოჯახის წევრს აჩვენე. ნაცვლად იმისა, რომ პასუხი მაშინვე უთხრა, სჯობს ჰკითხო: „ეკრანზე ყველაფერი ნამდვილად ისეა, როგორც ჩანს?“ ამგვარად თამაში უბრალოდ გამოცდების სერია აღარ არის და დაკვირვების სავარჯიშოდაც იქცევა. ჩემთვის ეს მისი ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი, თუმცა მაღაზიაში მოკლე აღწერიდან ძნელად შესამჩნევი ღირებულებაა.

კიდევ ერთი პრაქტიკული ხერხია, ყოველი უშედეგო მოქმედების შემდეგ საკუთარი ვარაუდი შეცვალო და არა უბრალოდ იგივე შეხება გაიმეორო. მაგალითად, დაფიქრდი, ობიექტის მნიშვნელობა ხომ არ გამოგრჩა, ტექსტს ზედმეტად პირდაპირ ხომ არ კითხულობ, ან სცენის სხვა ნაწილი ხომ არ არის მნიშვნელოვანი. ასე თამაში შემთხვევით ცდას ნაკლებად ემსგავსება და თითოეული შეცდომა შემდეგი მცდელობისთვის მინიშნებად იქცევა.

ხმა, ტემპი და თამაშის განწყობა

Brain Tricks-ის განწყობა პირველ რიგში ტემპით იქმნება. თითოეული ამოცანა სწრაფი რეაქციისა და ფიქრის მონაცვლეობას მოითხოვს: ხედავ სცენას, აკეთებ ვარაუდს, ამოწმებ მოქმედებას და შემდეგ ან გადადიხარ წინ, ან თავიდან ცდილობ. ეს რიტმი კარგად ერგება ტელეფონზე თამაშს, რადგან არ გთხოვს გრძელ სესიას. ავტობუსის ლოდინისას, ყავის შესვენებაზე ან ძილის წინ რამდენიმე ეტაპის გავლა ბუნებრივად გამოდის.

ხმის მხრივ აქ ყველაზე მნიშვნელოვანი არა მუსიკალური სანახაობა, არამედ უკუკავშირის ფუნქციაა. ასეთ თამაშში მოთამაშეს უნდა ესმოდეს, რომ მოქმედება შესრულდა და პასუხმა შედეგი გამოიღო. თუ ხმას ჩართული ტოვებ, ეს პატარა სიგნალები მოქმედებებს უფრო მკაფიოდ ყოფს; თუ ჩუმად თამაშობ, ვიზუალური რეაქციები საკმარისია, მაგრამ გამოცდილება შეიძლება ოდნავ უფრო ბრტყელი გახდეს.

მე ამ თამაშს მშვიდ, მაგრამ ოდნავ ცელქ განწყობას დავარქმევდი. ის არ ცდილობს დაძაბულობის შექმნას საშიში მუსიკით ან მძიმე ატმოსფეროთი. მისი ემოციური ეფექტი უფრო იმ მომენტში ჩნდება, როცა ამოცანის ხრიკს მიხვდები. პატარა გამარჯვება სწრაფად მოდის, შემდეგ კი თამაში ახალ გამოწვევაზე გადაგიყვანს. ამიტომ საერთო რიტმი მსუბუქია, თუმცა ზოგჯერ ერთნაირი სქემების გამეორებამ შეიძლება მოულოდნელობის ეფექტი შეამციროს.

აქ საჭიროა ერთი პრაქტიკული შენიშვნა: თუ გრძელი, უწყვეტი თამაშისას სწრაფად კარგავ ინტერესს, ეს ფორმატი შეიძლება შენთვის უკეთესი იყოს, ვიდრე პრობლემა. მოკლე ეტაპები საშუალებას გაძლევს, შეწყვიტო თამაში ისე, რომ შუა სიუჟეტში ან გრძელ მისიაში არ დაგრჩეს პროგრესი. მეორე მხრივ, თუ გინდა ერთი საღამოს განმავლობაში დიდი მიზნის მიღწევის შეგრძნება, Brain Tricks-ის ფრაგმენტული რიტმი შეიძლება საკმარისად დამაკმაყოფილებელი არ აღმოჩნდეს.

როდის მუშაობს მისი რიტმი საუკეთესოდ

ჩემი რჩევაა, თამაში გამოიყენო როგორც ყურადღების გადართვის ინსტრუმენტი და არა როგორც საათობით გასართობი. მაგალითად, სამუშაოს ან სწავლის შემდეგ რამდენიმე ამოცანა გონებას სხვა ტიპის ფიქრზე გადაიყვანს. ამ დროს მისი მოკლე ფორმა უპირატესობაა. თუ დაღლილი ხარ და პასუხის პოვნას მხოლოდ შემთხვევითი დაჭერით ცდილობ, სჯობს მცირე პაუზა აიღო და შემდეგ დაბრუნდე. ამოცანების აზრი სწორედ დაკვირვებაშია, ხოლო დაჩქარება ხშირად ამ გამოცდილებას აფუჭებს.

ხილისა და ტემპის ერთობლიობა თამაშს კარგ არჩევანად აქცევს მათთვის, ვისაც ფონურად მსუბუქი ინტერაქტიული გასართობი მოსწონს. თუმცა ის ნაკლებად შესაფერისია მოთამაშისთვის, რომელიც ეძებს ძლიერ მუსიკალურ საუნდტრეკს, ემოციურ ისტორიას ან გარემოს, სადაც ხმის დიზაინი ცალკე ნარატივს ქმნის. აქ ხმა ემსახურება თავსატეხს და არა დამოუკიდებელ სანახაობას.

ყოველდღიურ გამოყენებაში ეს ნიშნავს, რომ თამაში შეიძლება ჩართო ლიფტის მოლოდინში, შესვენებისას ან მაშინ, როცა გრძელი ვიდეოს ყურება არ გინდა. ასეთ დროს ერთი გამოცანა საკმარისი მცირე მიზანია. თუ, პირიქით, ტელეფონს удаан хугацаით გვერდზე ვერ დებ და ხშირად დაგავიწყდება, როდის შეწყვიტო, მოკლე ეტაპები თავისთავად არ არის შეზღუდვა — მაგრამ წინასწარ გადაწყვიტე, რამდენ ამოცანას სცდი, რათა თამაშმა შესვენება უსასრულო სესიად არ აქციოს.

როცა ვიზუალი და მექანიკა ერთმანეთს ეწყობა

თამაშის მთავარი მექანიკა მარტივი პრინციპით მუშაობს: უნდა ამოხსნა რთული თავსატეხები და თითოეულ გამოცანაში სწორი მოქმედება იპოვო. მაგრამ პრაქტიკაში გამოწვევა მხოლოდ ლოგიკური პასუხის ცოდნა არ არის. ხშირად საჭიროა ეკრანის არასტანდარტული წაკითხვა, ყურადღების გადატანა ან იმის შემოწმება, შეიძლება თუ არა ისეთი მოქმედება, რომელიც პირველივე წამს ბუნებრივად არ გეჩვენება.

სწორედ აქ ჩანს, რამდენად კარგად ეწყობა არტდიზაინი მექანიკას. როცა სცენა მარტივია, შენს შეცდომას უფრო ადვილად აანალიზებ. არ შეგიძლია ყველაფერს ვიზუალურ ხმაურს დააბრალო. თუ პასუხი ვერ იპოვე, უნდა იკითხო: რა დავინახე, მაგრამ არ გავითვალისწინე? ეს ქმნის სასარგებლო ჩვევას — მოქმედებამდე დაკვირვება, შემდეგ კი ვარაუდის შემოწმება.

მიუხედავად ამისა, თამაშის ასეთი დიზაინი მოთმინებას მოითხოვს. ზოგი მოთამაშე შეიძლება გაღიზიანდეს, თუ ამოცანის პასუხი მისთვის ზედმეტად მოულოდნელია ან თუ გამოსავალი იმ მოქმედებას ეფუძნება, რომელსაც ჩვეულებრივ თამაშებში არ ელოდები. ჩემთვის ეს ხანდახან სახალისო იყო, მაგრამ ყველა ეტაპი ერთნაირად სამართლიანად არ აღიქმება. როცა მინიშნება სცენაში საკმარისად მკაფიო არ არის, გამოცანა ლოგიკურ გამოწვევაზე მეტად გამოცნობას ემსგავსება.

ამიტომ საუკეთესო სტრატეგია შემთხვევითი დაჭერის ნაცვლად სისტემური შემოწმებაა. ჯერ ვაკვირდები, რა შეიძლება გადაადგილდეს ან შეიცვალოს; შემდეგ ვამოწმებ ტექსტისა და სურათის ურთიერთობას; ბოლოს კი ვცდი ისეთ მოქმედებას, რომელიც ეკრანის საზღვრებს ან ჩვეულებრივ წესებს ეჭვქვეშ აყენებს. ეს სამი ნაბიჯი ბევრ სიტუაციაში უფრო სწრაფია, ვიდრე ყველაფერზე ზედიზედ შეხება.

კიდევ ერთი პრაქტიკული განსხვავება ჩვეულებრივ ვიქტორინებთან შედარებით ის არის, რომ აქ მხოლოდ ცოდნის დამახსოვრება არ გჭირდება. ტრადიციულ ქვიზში შეიძლება სწორი პასუხი ფაქტის გახსენებით იპოვო, ხოლო Brain Tricks-ში ხშირად ვიზუალური აზროვნება და ყურადღება უფრო მნიშვნელოვანია. თუ გიყვარს ზოგადი ცოდნის კითხვები, მაგრამ არ მოგწონს მოულოდნელი ან „ხრიკიანი“ ამოცანები, ჩვეულებრივი ქვიზის აპი შენთვის უკეთესი არჩევანი იქნება.

მეორე მხრივ, კლასიკურ ლოგიკურ თამაშებთან შედარებით აქ ამოცანები უფრო სწრაფი და ნაკლებად აკადემიურია. არ გჭირდება გრძელი ფორმულების ამოხსნა ან რთული დაფის მდგომარეობის დამახსოვრება. ეს კარგია შემთხვევითი თამაშისთვის, თუმცა მათთვის, ვისაც ღრმა სტრატეგიული სისტემა და მუდმივად მზარდი სირთულე სურს, შესაძლოა ზედაპირული აღმოჩნდეს.

უფასო მოდელის პრაქტიკული მხარე

თამაში უფასოდ იტვირთება, რაც საცდელად დაწყებას ამარტივებს. ამასთან, მასში არის შიდა შესყიდვები, რომელთა ფასი თითოეულ ნივთზე 2,00 ₾-დან 24,00 ₾-მდე მერყეობს. ჩემთვის ეს ნიშნავს, რომ დაწყებამდე ღირს საკუთარი ჩვევის გათვალისწინება: თუ თავსატეხზე გაჭედვისას დაუყოვნებლივ დახმარების ყიდვას აპირებ, ხარჯი შეიძლება თამაშის უფასო შესვლის იდეას გასცდეს.

მე გირჩევდი, პირველ რიგში დამოუკიდებლად სცადო ამოცანის ამოხსნა და მხოლოდ შემდეგ იფიქრო დახმარებაზე. ამ ფორმატის მთავარი სიამოვნება სწორედ ის მომენტია, როცა პასუხს თავად აღმოაჩენ. შესყიდვა შეიძლება გამართლდეს მაშინ, როცა კონკრეტული ეტაპი ზედმეტად დიდხანს გაჩერებს და თამაშის გაგრძელება გინდა, მაგრამ დახმარების გამოყენებამ შეიძლება გამოწვევის ნაწილი წაგართვას.

შიდა შესყიდვებზე ფიქრისას გამოსადეგია պարզ սահման դնելը: եթե խաղს ընտանիքում օգտագործում եք, წინასწარ შეთანხმեք, որ գնումը չի լինի სწრაფი პასუხი ամեն դժվարության համար։ ასე վճարովի օգնությունը დარჩება გამონაკლისად და მოთამაშესაც ექნება საშუალება, ჯერ თავად სცადოს. ეს განსაკუთრებით გონივრულია მაშინ, როცა თამაში ბავშვს აჩვენე და მოწყობილობის შესყიდვებს სხვაც იყენებს.

ტექნიკური თავსებადობის მხრივ თამაში Android-ის 7.1 ან უფრო ახალ ვერსიას მოითხოვს. ეს მნიშვნელოვანი დეტალია მათთვის, ვინც ძველ მოწყობილობას იყენებს. თუ ტელეფონი ამ ზღვარს ვერ აკმაყოფილებს, ამ კონკრეტული თამაშის არჩევამდე სისტემური ვერსიის შემოწმება დაგაზოგინებს დროს. მიმდინარე ვერსია 1.0.163-ია, ამიტომ ინსტალაციისას სწორედ ეს გამოცემა უნდა გაითვალისწინო.

ასევე, ასაკობრივი ნიშანი 3+ არ ნიშნავს, რომ ყველა ამოცანა პატარა ბავშვს დამოუკიდებლად მოეწონება ან მარტივად მოეჩვენება. ვიზუალური მოქმედებები ოჯახურია, მაგრამ ხრიკის ამოცნობა ზოგჯერ უფროსის მინიშნებას მოითხოვს. მე ამას უფრო კარგ ერთობლივ თამაშად ვხედავ მშობლისა და ბავშვისთვის, ვიდრე მხოლოდ სკოლამდელი ასაკის ბავშვის სრულად დამოუკიდებელ აპად.

ვის ვურჩევ და ვის შევთავაზებდი სხვა რამეს

Brain Tricks კარგი არჩევანია მათთვის, ვისაც უყვარს მოკლე გამოცანები, ეკრანზე დეტალების ძებნა და ისეთი პასუხები, რომლებიც პირდაპირ არ ჩანს. ის განსაკუთრებით მოსახერხებელია მაშინ, როცა გინდა სწრაფი სესია კონკრეტული დასასრულის გარეშე. თამაშის დაწყება მარტივია, ხოლო მისი ასაკობრივი ნიშანი და მსუბუქი სტილი ოჯახურ გამოყენებასაც ხელს უწყობს.

მე მას მეგობარს ვურჩევდი, რომელსაც გზაში ან შესვენებისას ტელეფონში რაღაც აქტიური გასართობი სჭირდება, მაგრამ არ უნდა რთული კონტროლი. ასევე შეიძლება მოეწონოს ადამიანს, რომელიც სიტყვიერ ქვიზებს მალე იღლება და ვიზუალურ გამოცანებს ამჯობინებს. აქ ცოდნის დონე ნაკლებად განსაზღვრავს წარმატებას; უფრო მნიშვნელოვანია მოთმინება, დაკვირვება და მზადყოფნა, რომ პირველი ინტუიცია ყოველთვის სწორი არ იქნება.

არ ვურჩევდი მას მოთამაშეს, რომელიც ეძებს დიდ ისტორიას, პერსონაჟებს, მუდმივ სამყაროს შესწავლას ან ღრმა სტრატეგიულ პროგრესს. არც მათთვის იქნება იდეალური, ვისაც თავსატეხში მკაცრი, ყოველთვის ცალსახა ლოგიკა სჭირდება. ხრიკზე დაფუძნებული ამოცანები ზოგჯერ სწორედ მოულოდნელობის ხარჯზე მუშაობს, ამიტომ შეიძლება უსამართლოდ მოგეჩვენოს, თუ პასუხის გამოცნობა უფრო რთულია, ვიდრე პრობლემის გააზრება.

თუ არჩევანს აკეთებ Brain Tricks-სა და ჩვეულებრივ ტრივია-აპს შორის, დაფიქრდი, რა ტიპის კმაყოფილება გინდა. ფაქტების გახსენება და ქულების დაგროვება თუ გიზიდავს, ტრადიციული ქვიზი უფრო ზუსტი არჩევანი იქნება. თუ გინდა ეკრანზე დამალული მინიშნების პოვნა და საკუთარი აზროვნების ჩვევების გამოცდა, ეს თამაში უფრო საინტერესოა. ხოლო ღრმა ლოგიკური გამოწვევისთვის შეიძლება უკეთესი იყოს სპეციალიზებული თავსატეხი, რომელიც ერთ მექანიკას დიდხანს ავითარებს.

ჩემი ყოველდღიური სცენარი ასეთია: როცა რამდენიმე წუთი მაქვს, თამაშს ვხსნი, ერთ ან რამდენიმე ამოცანას ვცდი და გაჭედვისას ტელეფონს გვერდზე ვდებ. დაბრუნების შემდეგ ხშირად უფრო ადვილად ვამჩნევ იმას, რაც თავიდან გამომრჩა. ეს არა იმიტომ, რომ თამაში ფარულად დიდ სასწავლო კურსად იქცევა, არამედ იმიტომ, რომ მისი ამოცანები ყურადღების შეცვლას გასწავლის. ეს პატარა, მაგრამ რეალური გამოყენებაა, რომელიც უბრალოდ „გონების სავარჯიშოს“ დაპირებაზე უფრო დამაჯერებლად მუშაობს.

ჩემი საბოლოო შეფასებით, Brain Tricks: Brain Games არის მსუბუქი და ხელმისაწვდომი თავსატეხების თამაში, რომლის ყველაზე ძლიერი მხარეა ვიზუალური ხრიკების, მოკლე რიტმისა და მარტივი წარმოდგენის კომბინაცია. მისი ხელოვნება და ხმა მექანიკას ემსახურება, ამიტომ ატმოსფერო ერთიანი რჩება: თამაში არ გაძლევს ზედმეტ დეკორაციას, მაგრამ მუდმივად გიბიძგებს, ეკრანს ახალი კუთხით შეხედო.

შეზღუდვებიც აშკარაა. განმეორებითმა ვიზუალურმა ენამ შეიძლება ხანგრძლივ სესიაში დაღალოს, ზოგი ამოცანა კი ლოგიკურ პასუხზე მეტად გამოცნობად იგრძნოს. შიდა შესყიდვები დამატებით სიფრთხილეს მოითხოვს, განსაკუთრებით მაშინ, თუ დახმარებების გამოყენება ხშირად გინდა. ამიტომ მე მას არ დავარქმევდი ყველასთვის სრულყოფილ ტრივია-თამაშს.

მაგრამ როგორც უფასო, სწრაფად დასაწყები თამაში Puzzle Go-სგან, ის საკუთარ მიზანს კარგად ასრულებს. თუ გინდა მცირე დროის განმავლობაში ყურადღების გადართვა და ისეთი გამოცანები, რომლებიც პირველ შთაბეჭდილებას ეჭვქვეშ აყენებს, Brain Tricks-ის ცდა ნამდვილად ღირს. უბრალოდ ითამაშე ნელა, დააკვირდი მთელ ეკრანს და ნუ იჩქარებ დახმარების ყიდვას — ამ თამაშის საუკეთესო მომენტები მაშინ მოდის, როცა ხრიკს თავად ამჩნევ.